Τετάρτη, 25 Σεπτεμβρίου 2013

"Ένα καλοκαίρι πέρασε ήλιο και φιλί με κέρασε"

Το καλοκαιράκι έφυγε. Αγαπημένη μου εποχή που όμως με τα δυο παιδιά πλέον δεν είναι πια "ήλιος θάλασσα και τ ' αγόρι μου" αλλά "τ' αγόρι μου και 'γω σε νέες περιπέτειες"!!

Άρχισε με μία βάφτιση, μία βάφτιση που με συγκίνησε περισσότερο από όλες.
Βαφτίστηκε ένα παιδάκι που το περιμέναμε πολύ, το αγαπούσαμε πριν έρθει και το έφερε μαζί της η Αλίκη μου.
Γλυκουτσίνι και ανέμελο δεν ξέρει ακόμα τι το περιμένει με αυτό το μυστήριο μυστήριο.
Ήταν όμως συγκινητική η συνεύρεση φίλων και ανθρώπων αγαπημένων που είχα καιρό να δω, αλλά σιωπηλά μιλούσαν και οι εικόνες όπως πάντα, οι εικόνες.
Οι πρωταγωνιστές της ημέρας εκείνης αξίζουν τα καλύτερα και το εύχομαι!






Αλλά κυρίως η μικρή μας η Μαρία - Θεανώ!
Μετά από την βάφτιση στην Θεσσαλονίκη γυρίσαμε στην Αθήνα και...
Πριν τις διακοπές και εγώ λεχώνα 3 μηνών, ένα βράδυ μας έρχεται από Αμερική ένα e - mail.
"θέλω να χρησιμοποιήσω το σπίτι ή εγώ η ίδια ή να το πουλήσω και θέλω να μετακομίσετε το συντομότερο. Πήγα ήδη σε μεσίτη. κ.λ.π."

Γμ@@@τ$%τ%νφ&λ!!!!!!!!

Πλάκα μας κάνει? Μα μετακομίσαμε εδώ μόλις πριν από 2 χρόνια, μόλις γεννήσαμε και έχουμε μωρό που θηλάζει και δεν κοιμόμαστε τα βράδια, πρέπει πάλι να μπούμε στα ίδια έξοδα, χωρίς καμία προηγούμενη κουβέντα ή προειδοποίηση...Άρχισαν διαπραγματεύσεις και εξηγήσεις που έμοιαζαν σαν ζευγάρι που χωρίζει και ακούγεται η ατάκα, "δεν φταις εσύ, εσύ είσαι τέλειος, εγώ δεν είμαι καλά αυτό τον καιρό..." με άλλα λόγια ήρθε η ώρα να φύγουμε!!

Καθόμουν στο μπαλκόνι και έκλαιγα...δεν έχω το κουράγιο...το μωρό θήλαζε κάθε 2 ώρες ακόμα, η Αλίκη ανήσυχη τα βράδια λόγω της μεγάλης αλλαγής, και εμείς πτώματα...που κινούμαστε με επαναφορτιζόμενες μπαταρίες...
Ξύπνησα από τις 5 το πρωί και σκεφτόμουν...έκλαιγα από την κούραση στ' αλήθεια αλλά κανένας και τίποτα δεν μπορεί να μου κλέψει την αισιοδοξία μου!!!
Κανένας και τίποτα δεν το κατάφερε μέχρι τώρα!!!!ΟΚ είπα!
Δεν θα τρελαθούμε κιόλας!
Μία μετακόμιση είναι ... ακόμα...τζάμπα πράμα...τέλος πάντων!!!
ΟΚ θα βρω ένα καλύτερο σπίτι, στα ίδια χρήματα ή και λιγότερα και πολύ πολύ πιο ωραίο!!!!ΤΕΛΟΣ!

Το ψάξιμο κράτησε μία εβδομάδα, και μαντέψτε!!!!
Το πρώτο σπίτι που είδα είναι και αυτό που μένουμε τώρα!!!Το ήξερα!

Οι αισιόδοξες σκέψεις γίνονται πραγματικότητα το πιστεύω, και δεν είναι μεταφυσικό αυτό που λέω, το κάνω και συχνά νιώθω πως θα γίνει κάτι καλύτερο που έρχεται.
 Ό,τι και να συμβαίνει δεν είναι για πάντα. Όμως πάντα αλλάζει πορεία ο άνεμος και έρχονται καλύτεροι καιροί.
Περνάμε πολύ δύσκολες στιγμές όλοι μας, η δημοκρατία μας βαριά ανασαίνει και ο έλληνας δυστυχώς ακόμα δείχνει τον διπλανό του με το δάχτυλο λέγοντας "ποιος εγώ;αυτός είδατε τι κάνει;" Τα ακραία στοιχεία δυναμώνουν, "μαγκεύουν" και αλητεύουν και όλοι μαζί ληστεύουν την ελευθερία μας εις βάρος όλων μας παρόλο που μόνο λίγοι τους έδωσαν το θάρρος. Ήταν μάλλον πολύ, το θάρρος!

Ακόμα δεν έχω χάσει την ελπίδα μου πως κάτι καλό θα γεννηθεί μέσα από την καταστροφή που έρχεται, ίσως, λέω ίσως, οι έλληνες να μάθουν τι θα πει αναλαμβάνω την ευθύνη των πράξεων και των λόγων μου.
Αυτή είναι η λύση. Η μπέσα.

Τέλος πάντων για να επανέλθω στο ελαφρύ θέμα μας...
Η μετακόμιση ξεκίνησε!Δεν είχαμε πολύ βοήθεια από δικούς μας ανθρώπους γιατί δεν μπορούσαν οι περισσότεροι και τα σκάσαμε στους επαγγελματίες που τι να κάνουμε, είναι και πιο αποτελεσματικοί και γρήγοροι.

 Μπαμ μπαμ και σε 3 ημέρες εγκατασταθήκαμε στο νέο μας σπιτικό!!
Εγώ έχοντας ξεκινήσει 20 μέρες πριν τις διάφορες δουλειές, ξεκαθαρίσματα, τακτοποιήσεις, ανακατατάξεις, να τα έχω παίξει αλλά μόνο μία λέξη βγαίνει από το στόμα μου...

ΓΙΟΥΠΙΙΙΙΙ!!!!!

Τώρα θα πάμε διακοπές!!!
Πράγματα, ρούχα, παιχνίδια, μαγιώ, πετσέτες, αποστειρωτές, μπιμπερό, θήλαστρο, παιδιά και...φύγαμε!!!

Πήγαμε Χαλκιδική, αυτή που τόσα χρόνια που ζούσαμε στην Θεσσαλονίκη ήταν δίπλα μας και λέγαμε, έλα μωρέ τώρα διακοπές στην Χαλκιδική θα πάμε, τόσο κοντά; Πηγαίναμε αυθημερόν για μπάνιο ή τις καλύτερες εποχές για ΣΚ.
 Εκεί. Στην τέλεια γαλάζια θάλασσά της!!!
έκανε ο μικρός μας Κωσταντής το πρώτο του μπάνιο
 ο μπαμπάς με την κόρη του τρέλες ως συνήθως...
 η οικογένεια με τον μικρό της στην στεριά παρέα με την γιαγιά Β.
 εκεί η Αλίκη έμαθε τι είναι το ψάρεμα
εκεί η Αλίκη με τον παππού ρεμβάζουν...
Οι διακοπές με τα μωρά ήταν δύσκολες πολύ με πολλές ατελείωτες δουλειές από όλους για να διατηρηθεί το σπίτι που νοικιάσαμε καθαρό, να έχουμε ρούχα και φαγητό κ.λ.π.
Όμως είχε υπέροχες στιγμές!
Κάποιες ημέρες ήταν και οι παππούδες και μας βοήθησαν πολύ είναι η αλήθεια. Και εγώ το αποδέχτηκα και απόλαυσα την φροντίδα τους μετά από μία διήμερη κατάθλιψη που μου τριβίλιζαν το μυαλό οι σκέψεις...διακοπές με γονείς και πεθερικά...έστω και ένα μικρό μέρος αυτών...κάτι που πάντα έβλεπα να γίνεται και σκεφτόμουν γιατί το κάνουν;
Υπάρχει μια απάντηση η ανάγκη και η χαρά που τους δίνεται, ο χρόνος με τα εγγόνια τους που λατρεύουν και ο χρόνος ο δικός μας ο λιγοστός που μας χαρίζουν με την τρέλα τους...
μεγάλος έρωτας...
 ο Κ.Σ. του Δ. αγκαλιά με τον Κ. Σ. του Δ.
Είδαμε φίλους και αγαπημένους, όσους κατάφεραν να μας επισκεφτούν μια που η δική μας μετακίνηση ήταν δύσκολη...και αδέλφια
οι ξαδελφούλες

εκτός φυσικά από τα γενέθλια της βαφτισιμιάς μου που θα πήγαινα πάσει θυσία!!!!το κοριτσάκι μου...
τα παιδιά έπαιξαν πολύ πολύ το καλοκαίρι, νομίζω πως είναι φτιαγμένο για εκείνα...
και η Αλίκη μου πρόθυμη πάντα να "μπει στον κύκλο" και να γνωρίσει παιδάκια, να μάθει και να παίξει
αλλά και παιχνίδια με τον μικρό μας






 διάβασμα...
 παιχνίδια στην πισίνα
γέλια
δουλειές πολλές
η αγαπημένη μου ώρα της ημέρας, το σούρουπο
φραπεδάκι εκ περιτροπής

 και φιλοσοφικές συζητήσεις...χωρίς τέλος
              
Περάσαμε ωραία, κουραστικά με τις εντάσεις μας να ξεπροβάλουν εδώ και εκεί αλλά ωραία, ατ' αλήθεια ωραία!
Σ' ευχαριστώ Δ. μου, Αλικάκι και μικρέ Κωσταντή μου!
την κυρία Μαρία που μας παραχώρησε το σπίτι της σε πολύ καλή τιμή  


 Υ.Γ.
Πατέρας, γιός, παππούς

Καααλό μας φθινόπωρο!!!

Δευτέρα, 23 Σεπτεμβρίου 2013

Ευχαριστώ για το βραβειάκι


Ευχαριστώ κορίτσι του "Life idea" με τις χρήσιμες σκέψεις, πληροφορίες και συμβουλές σου για τις νέες μανούλες!
Γλυκό γλυκό βραβειάκι σου

http://4lifeidea.blogspot.gr/




Να απαντήσω λοιπόν και εγώ χμμμμ:

  • το αγαπημένο μου φαγητό: τι άλλο!!τηγανιτές πατάτες!!!
  • δεν μου αρέσει στους ανθρώπους: τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα
  • μου αρέσει οι άνθρωποι με τους οποίους κάνω παρέα:  να είναι αληθινοί
  • με ηρεμεί: η μουσική
  • αγαπώ: αγαπώ αγαπώ, άπειρα πράγματα αγαπώ με πρώτη την οικογένειά μου...και νιώθω πολύ τυχερή για αυτό
  • με νευριάζει: η αμφισβήτηση
  • δεν αποχωρίζομαι ποτέ: το μαξιλαράκι μου, αλήθεια
  • όταν ήμουνα μικρή χάζευα συστηματικά αφίσες: αντιπολεμικές

Και τώρα χαρίζω το βραβείο σε άλλα blog σωστά;

http://fraulitsasworld.blogspot.gr/
http://syros2js.blogspot.gr/
http://www.anthomeli.com/
http://www.eimaimama.gr/
http://delfinaki-sunset.blogspot.gr/




Πέμπτη, 5 Σεπτεμβρίου 2013

Μεγαλώνουμε.


Για πρώτη φορά στην ζωή μου ένιωσα ότι μεγάλωσα...
Οι στιγμές που περνάν και χάνονται δεν θα ξαναγυρίσουν ποτέ ξανά!
Στις 7 Ιουλίου έγινα 40...ουφ!
Είναι τα πρώτα μου γενέθλια που μου έφεραν θλίψη και έναν εσωτερικό πόνο. 
Μεγαλώνουμε. 
Κοίταζα τα κουταβάκια μου και έλεγα, "θα ήθελα να είμαι μικρότερη για εσάς...". Θα ήθελα να είμαι για πάντα μαζί σας να σας βλέπω και η σκέψη ότι αυτό δεν θα γίνει με πόνεσε πολύ. Η σκέψη πως θα ζήσω ένα μέρος μόνο της ζωής τους και μετά δεν θα ξέρω τι έγινε. Θα χάσω το τέλος. 
"Ο φόβος του θανάτου μάλλον μου χτύπησε την πόρτα" σκέφτηκα και αυτό είναι στοιχείο ωρίμανσης...μμμ...οκ...ας το δούμε έτσι...
Τι να κάνω λοιπόν? Πήγα στο κομμωτήριο για ανανέωση!
Μετά τις δύο εγκυμοσύνες έβγαλα για πρώτη φορά και μερικές άσπρες τρίχες και αναγκάστηκα να πάω στο κομμωτήριο να κάνω ανταύγειες, κάτι που ποτέ μου δεν είχα κάνει! Χρονοβόρα, βαρετή διαδικασία...ευτυχώς είχε wi-fi και είχα με κάτι να ασχοληθώ ώσπου έσκασε η βόμβα!
Μια ευγενική γλυκιά φωνούλα με διακόπτει από απολαυστικό σερφάρισμα που πλέον δεν έχω καθόλου χρόνο να κάνω στο σπίτι και μου λέει:
"Πείτε μας και εσείς την γνώμη σας σαν πιο έμπειρη που είστε"
Το τελειωτικό χτύπημα! Μια κοπέλα 25 χρονών, όμορφη και γλυκιά , πράγμα που το έκανε δυσκολότερο να την αντιπαθήσω μου ζήτησε την γνώμη μου για τοςυ άντρες μια που είμαι πιο..."έμπειρη", δηλαδή μεγάλη ήθελε να πει αλλά ήταν ευγενική!!!!
Kill - bill!!!
 Τι να κάνω μπήκα στον ρόλο της μεγάλης και άρχισα να λέω ό, τι έχω καταλάβει από την δική μου εμπειρία και βιώματα με ένα σφίξιμο στο στομάχι. 
Το κορίτσι που στο μεταξύ με γέμιζε αλουμινόχαρτα και γινόμουν όλο και πιο πολύ σαν την Ρένα Βλαχοπούλου, φώναξε και την φίλη του γιατί κάναμε λέει ωραία κουβέντα...
Ουφ...
Μιλώντας όμως αρχίσαμε να μοιραζόμαστε κάποια πράγματα προσωπικά. Όχι σπουδαία, αλλά δικά μας, ολό δικά μας. Έκει γλυκάθηκα.
Είχα πράγματα να διηγηθώ με συγκίνηση και χαρά. 
Είχα εικόνες πολλές και δεν ήξερα τι να διαλέξω.
Είχα αναμνήσεις που με έκαναν να χαμογελάσω και να συγκινηθώ. 
Είχα ανθρώπους στην ζωή μου σημαντικούς για μένα. 
Είχα ζωή. 
Αυτό σκέφτηκα. Είχα ζωή γεμάτη μέχρι τώρα και καλή. Όχι χωρίς δυσκολίες και αναποδιές, καθόλου μάλιστα θα έλεγα. Αλλά καλή, γεμάτη, μεστή. Ένα τεράστιο χαμόγελο ικανοποίησης άρχισε να μου ξεφεύγει και ήθελα πραγματικά να ευχαριστήσω το κορίτσι. 
Έχω περάσει καλά στην ζωή μου μέχρι τώρα και θα περάσω ακόμα καλύτερα τώρα με την οικογένειά μου!!!Δεν φοβάμαι τίποτα. Όπως τα κατάφερα ως εδώ έτσι θα τα καταφέρω και στο μέλλον! 
Αυτό είναι!!!είπα στον εαυτό μου. 
Ένα καινούργιο ταξίδι άρχισε , το ταξίδι των μετά τα 40 mother fucker και θα ευχαριστηθώ!!!
Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget

Σας παρακολουθώ...

who is watching now?